捣衣诗

捣衣诗原文：

忆我为儿时，家塾在堂隅。日昳读书罢，归时慈母娱。八岁就外傅，《鲁论》初咿唔。九岁五经毕，文义颇不疏。十岁读《礼经》，古句忘崎岖。十一背慈训，茕茕失母乌。十二出门游，奔走能跨驴。是时从大人，来往神愉愉。大人授《孝经》，命儿自写书。儿写书不成，满纸如墨猪。左右反覆视，心气惨不舒。低头清泪落，仰头但嗟吁。大人顾谓儿，儿心一何愚。写书非大难，儿心姑徐徐。心定手不误，尔盍仰视予。侵晨执笔写，写成日裁晡。儿乃破涕笑，喜笑东西趋。取书呼儿来，此书义当摅。读书读其义，此书学根株。儿默听此教，跪受当前除。朝夕执书读，爱重同球图。读罢藏之笥，亵见惧点污。儿今又写书，写书忽痛呼。儿有六岁儿，儿已十年孤。昔时一卷书，岁时常宝储。今日写此帙，吞声泪沾裾。昔写今亦写，今日迥自殊。昔泣今亦泣，两泣不相如。昔写虽丑恶，嬉戏称凤雏。今写好似昔，谁与正瑕瑜。昔泣实恃爱，貌郁神不痡。今泣复何益，泪眼空为枯。哀哉一卷书，写罢还踟蹰。儿亦呼其儿，学不在五车。但求孝悌性，敬爱理不虚。亦不在荣达，名誉播九区。但求守吾身，战战保发肤。儿有弱小甥，神采清且都。七岁痛陟岵，似续守门闾。此书大义在，此诗非烦纡。儿复呼其儿，试诵与尔姑。尔姑闻此诗，哀痛犹茹茶。尔内外兄弟，敬谨相友于。立身与显亲，毋苦不肖吾。
满船明月浸虚空，绿水无痕夜气冲。诗思浮沉樯影里，梦魂摇曳橹声中。星辰冷落碧潭水，鸿雁悲鸣红蓼风。数点鱼灯依古岸，断桥垂露滴梧桐。
向来频试活人丹，此日悬车静入銮。黄鸟多情仍送酒，青山无恙独凭阑。身强底用千金药，境胜应添百亩兰。海内耆英浑有数，几人东向祝加餐。
对青山强整乌纱。归雁横秋，倦客思家。翠袖殷勤，金杯错落，玉手琵琶。人老去西风白发，蝶愁来明日黄花。回首天涯，一抹斜阳，数点寒鸦。
月意诚太孤，耿耿终无语。碧落在窗前，徘徊吾与汝。
凌珑啊。
华亭鹤唳讵可闻？上蔡苍鹰何足道？

捣衣诗拼音解读：

yì wǒ wéi ér shí ，jiā shú zài táng yú 。rì yì dú shū bà ，guī shí cí mǔ yú 。bā suì jiù wài fù ，《lǔ lùn 》chū yī én 。jiǔ suì wǔ jīng bì ，wén yì pō bú shū 。shí suì dú 《lǐ jīng 》，gǔ jù wàng qí qū 。shí yī bèi cí xùn ，qióng qióng shī mǔ wū 。shí èr chū mén yóu ，bēn zǒu néng kuà lǘ 。shì shí cóng dà rén ，lái wǎng shén yú yú 。dà rén shòu 《xiào jīng 》，mìng ér zì xiě shū 。ér xiě shū bú chéng ，mǎn zhǐ rú mò zhū 。zuǒ yòu fǎn fù shì ，xīn qì cǎn bú shū 。dī tóu qīng lèi luò ，yǎng tóu dàn jiē yù 。dà rén gù wèi ér ，ér xīn yī hé yú 。xiě shū fēi dà nán ，ér xīn gū xú xú 。xīn dìng shǒu bú wù ，ěr hé yǎng shì yǔ 。qīn chén zhí bǐ xiě ，xiě chéng rì cái bū 。ér nǎi pò tì xiào ，xǐ xiào dōng xī qū 。qǔ shū hū ér lái ，cǐ shū yì dāng shū 。dú shū dú qí yì ，cǐ shū xué gēn zhū 。ér mò tīng cǐ jiāo ，guì shòu dāng qián chú 。cháo xī zhí shū dú ，ài zhòng tóng qiú tú 。dú bà cáng zhī sì ，xiè jiàn jù diǎn wū 。ér jīn yòu xiě shū ，xiě shū hū tòng hū 。ér yǒu liù suì ér ，ér yǐ shí nián gū 。xī shí yī juàn shū ，suì shí cháng bǎo chǔ 。jīn rì xiě cǐ zhì ，tūn shēng lèi zhān jū 。xī xiě jīn yì xiě ，jīn rì jiǒng zì shū 。xī qì jīn yì qì ，liǎng qì bú xiàng rú 。xī xiě suī chǒu è ，xī xì chēng fèng chú 。jīn xiě hǎo sì xī ，shuí yǔ zhèng xiá yú 。xī qì shí shì ài ，mào yù shén bú pū 。jīn qì fù hé yì ，lèi yǎn kōng wéi kū 。āi zāi yī juàn shū ，xiě bà hái chí chú 。ér yì hū qí ér ，xué bú zài wǔ chē 。dàn qiú xiào tì xìng ，jìng ài lǐ bú xū 。yì bú zài róng dá ，míng yù bō jiǔ qū 。dàn qiú shǒu wú shēn ，zhàn zhàn bǎo fā fū 。ér yǒu ruò xiǎo shēng ，shén cǎi qīng qiě dōu 。qī suì tòng zhì hù ，sì xù shǒu mén lǘ 。cǐ shū dà yì zài ，cǐ shī fēi fán yū 。ér fù hū qí ér ，shì sòng yǔ ěr gū 。ěr gū wén cǐ shī ，āi tòng yóu rú chá 。ěr nèi wài xiōng dì ，jìng jǐn xiàng yǒu yú 。lì shēn yǔ xiǎn qīn ，wú kǔ bú xiāo wú 。
mǎn chuán míng yuè jìn xū kōng ，lǜ shuǐ wú hén yè qì chōng 。shī sī fú chén qiáng yǐng lǐ ，mèng hún yáo yè lǔ shēng zhōng 。xīng chén lěng luò bì tán shuǐ ，hóng yàn bēi míng hóng liǎo fēng 。shù diǎn yú dēng yī gǔ àn ，duàn qiáo chuí lù dī wú tóng 。
xiàng lái pín shì huó rén dān ，cǐ rì xuán chē jìng rù luán 。huáng niǎo duō qíng réng sòng jiǔ ，qīng shān wú yàng dú píng lán 。shēn qiáng dǐ yòng qiān jīn yào ，jìng shèng yīng tiān bǎi mǔ lán 。hǎi nèi qí yīng hún yǒu shù ，jǐ rén dōng xiàng zhù jiā cān 。
duì qīng shān qiáng zhěng wū shā 。guī yàn héng qiū ，juàn kè sī jiā 。cuì xiù yīn qín ，jīn bēi cuò luò ，yù shǒu pí pá 。rén lǎo qù xī fēng bái fā ，dié chóu lái míng rì huáng huā 。huí shǒu tiān yá ，yī mò xié yáng ，shù diǎn hán yā 。
yuè yì chéng tài gū ，gěng gěng zhōng wú yǔ 。bì luò zài chuāng qián ，pái huái wú yǔ rǔ 。
líng lóng ā 。
huá tíng hè lì jù kě wén ？shàng cài cāng yīng hé zú dào ？

※提示：拼音为程序生成，因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

⑶秋收：一作“秋成”。子：指粮食颗粒。
⑪促席：彼此坐得很近。促：迫近。席：坐席。

相关赏析

“渔父，渔父”，开头两句以叠句的形式，呼唤出渔父，接着赞颂他们如同“江上微风细雨”，习以为常。“青蓑黄箬裳衣”，写渔父的衣着，仅用六字，形象生动地描绘了渔父的外貌。“红酒白鱼暮归”，写渔父钓鱼饮酒的情景。还是以极为精炼之词，描绘了渔父充足的一天生活，乐而忘归。

作者介绍

韩思复 韩思复（652～725年）字绍出。京兆长安（今陕西西安）人。唐代官吏。少年勤学，事亲至孝，为人廉洁。